Johan raakte ernstig gewond door een motorongeval

‘Drie weken na mijn motorongeluk beviel mijn vrouw van ons zesde kind. Ik lag nog totaal in de kreukels. Toch wilde ik bij de bevalling zijn. En dat is gelukt. Daar lag ik, in een ziekenhuisbed naast dat van mijn vrouw. Mijn revalidatie was nog maar net begonnen, het strafproces net gestart.’

‘Die vrijdagavond in maart 2011 ging ik nog een stukje toeren op de motor. Mijn vrouw was hoogzwanger en bleef thuis met de kinderen. In een flauwe bocht botste ik frontaal op een auto die op de verkeerde weghelft reed. Vanaf dat moment was alles zwart.’

In het revalidatiecentrum dacht ik: ik zit hier verkeerd
‘Toen ik bij kennis kwam in het ziekenhuis had ik niet direct door hoe ernstig het was. Mijn onderbeen bleek niet meer te redden en moest worden geamputeerd. Mijn linkerarm was verlamd. Die kon ik niet meer gebruiken. Ik had ook een hersenkneuzing.’

‘Na 2 weken intensieve zorg werd ik overgebracht naar een revalidatiecentrum. Mijn gevoel was: ik zit hier verkeerd. Ik zag allemaal mensen met halve armen en benen. Ik zat zwaar onder de medicatie. In het revalidatiecentrum begon een langdurig proces, waarin ik met mijn handicap moest leren omgaan. Ik moest leren om een rolstoel te gebruiken, en dat met 1 arm. Later richtte de revalidatie zich op lopen met een prothese.’

Het is geen griep. Het gaat niet over
‘Mijn baan als servicemonteur kon ik natuurlijk niet voortzetten. Ik ben volledig afgekeurd. Nog los van mijn arm en been: ik word snel moe door de hersenkneuzing. Ik moet veel rusten en als het ergens druk en rumoerig is, kost me dat veel energie. Dat blijft lastig: mijn andere beperkingen zijn duidelijk te zien, deze niet.’

‘Ik was kostwinner voor ons gezin met 6 kinderen. Ik ben altijd erg actief geweest en heb hard gewerkt. Hoe moest dat nu verder? Zo’n groot gezin is ook een heel bedrijf. En mijn kinderen moesten ook gewoon naar school. Alles loopt door. Heb je wel eens met 1 arm en een kunstbeen een bosje bloemen gekocht? Je draagt die beperkingen de hele dag bij je. Het is geen griep. Het gaat niet over.’

Lees het verhaal van Johan hier verder.

Slachtofferhulp
Slachtofferhulp Nederland helpt slachtoffers van bijvoorbeeld een verkeersongeval. Zo hebben ze Johan onder meer geholpen met het voorbereiden op het strafproces en met het opstellen van de slachtofferverklaring. Ook kunnen ze ondersteunen bij de keuze van een rechtshulpverlener, praktische tips geven en emotionele hulp bieden. Slachtofferhulp is nog op zoek naar vrijwilligers in het noorden van Nederland. Wil jij slachtoffers van bijvoorbeeld een verkeersongeval ondersteunen? Neem dan contact op met Bianca Wijnsma (b.wijnsma@slachtofferhulp.nl, 06 – 4009 0503). Meer informatie staat op www.slachtofferhulp.nl/vrijwilligerswerk.